GAZETECİ- Eylem BULDU

CHP 81 ilde sahaya inmeye hazırlanıyor. Af ilanı, yeni süreçler, yeni sesler… Ama seçmenin beklediği şey ne slogan ne de kalabalık: Somut, ölçülebilir ve geri dönüşü olan bir güven.

Ne tesadüf ki; mutlak butlan davası öncesi CHP, iç toparlanma hamlelerini devreye aldı. İhraç edilenler için af kapısı açıldı, örgüt yeniden hizaya çağrıldı, 4 Mayıs için 81 ilde saha planı yapıldı.

Kağıt üzerinde eksik yok. Ama siyaset kağıtla kazanılmıyor.

Siyaset, inandırarak kazanılıyor.

Bugün Ankara’dan yükselen ses, yereli aşmış durumda.

Mansur Yavaş artık ülke konuşuyor. Bu, bir boşluğun işaretidir: Merkez yoksa, merkez üretilir.

İstanbul cephesinde ise başka bir kırılma var.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi dosyaları gündemden çekiliyor, tartışma alanı daralıyor. Gündemi kuramayan siyaset, gündemin konusu olur.

Bir de yeni aktörler var:

Gazeteciler, yorumcular, YouTube kanalları…

Siyasete “dış yatırımcıya güvence verin” diye sesleniyor.

Bu tablo şunu söylüyor:

Siyaset boşluk bırakıyor, başkaları dolduruyor.Ama asıl boşluk burada değil. Asıl boşluk, seçmenin zihninde.

Bu ülkede bugün iki büyük eksik var:

1-)Para yok.

2-)Güven yok.

Ekonomi sadece cüzdanı değil, hafızayı da daraltır.

İnsanlar artık ideolojiye değil, çıplak faydaya bakıyor.

Bu yüzden CHP’nin önündeki mesele, saha kurmak değil;

oyun kurmak.

Peki nasıl?

1) Soyuttan Somuta İniş:

“Emek, ekmek, toprak” bir çerçevedir. Ama seçmen çerçeve değil, tablo görmek ister.

Her başlık için net paket: Ne verilecek, kim alacak, ne zaman başlayacak, nasıl denetlenecek?

2) Takvimli ve Ölçülebilir Taahhüt:

Vaat, süresiz olunca güven üretmez.

90 gün – 180 gün – 1 yıl takvimleriyle açıklanan adımlar, geri sayım başlatır. Geri sayım, siyaseti sorumluluğa zorlar.

3) Garanti Mekanizması:

Sözün değeri, arkasındaki güvence kadardır.

Bağımsız denetim, şeffaf bütçe, kamuya açık ilerleme panoları…

Seçmen şunu görmek ister: “Yapılmazsa bedeli var.”

4) İç Tutarlılık:

Af ilanı ile liyakat söylemi çelişirse, seçmen ilk çelişkiyi hatırlar.

Parti içi düzen, dışarıya verilen sözün teminatıdır.

5) Tek Ses – Net Hikâye:

Farklı isimler farklı tonlarla konuştuğunda, mesaj dağılır.

Siyaset bir cümleye sığmalı: Kısa, net, tekrar edilebilir.

6) Sahayı Dinleyen Siyaset:

Mitingler konuşma yeridir; ama ikna, dinlemekle başlar.

Her ilde veri toplayan, geri bildirimle politikayı güncelleyen bir model kurulmadan “saha” sadece dekor olur.

Bir zamanlar “iki anahtar” denildiğinde (Süleyman Demirel) insanlar vaadi değil, kesinliği satın aldı.

Bugün de aranan şey aynı: KESİNLİK!

CHP sahaya iniyor.

Ama sahada kazanmak için önce zihinde kazanmak gerekir.Ve bunun yolu şu basit ama zor cümleden geçer:

“Ne yapacağını değil, nasıl ve ne zaman yapacağını söyle.”

Bunu başaran siyaset, kalabalığı değil, güveni toplar.

Toplanan güven ise sandıkta çoğalır. Çünkü günün sonunda seçmen şunu sorar:

“Buna inanabilir miyim?”

Siyasetin cevabı net değilse,

en güçlü kampanya bile zayıf bir ihtimale dönüşür.

Ve en çıplak gerçek şu:Güven verilmez; inşa edilir. İnşa edemeyen, sahayı kurar ama oyunu kaybeder.

Saygılarımla…